DipNot (Yeni)

dün gece gölcük dönüşü muhteşem olan küçük ablamın annattığıyla kahkaha atarken dedim “ben bunu yazıcam”

muhteşem ablamın kurstan bi arkadaşı var “Oflu Emine” gıyaben tanıyıp çok sevdik hatunu. ablam arkadaşından bahsederken “senin gibi ya, acayip matrak çok gülüyoruz anlattıklarıyla. hele bi babası var, adam da bir hikayeler var dinledikçe gülmekten ölüyorum” diyor. merak ettim “nası bi adammış, ne anlatıyo?” diye. bu dayımız geçen umreye gitmiş. oradaki taksicilerin de insafı yok ne yazık ki. bi gün az, bi gün çok alıyolar ücreti. bu dayım sinirlenmiş demiş adama “dün bu kadar verdim de bugün benden niye bu kadar çok para alıyosun?”

taksici pişkin! “Peygamberimizin soyundan olana paranı vermicen de kime vericen?”

bizim dayının lafı laf değil, lahmi kazanina cuk oturan kapak misali patlamış adamın yüzüne “sen ebucehilin soyindan olmiyasun?”

dayıııı… sen ne koca yürekli bir ADAMSIN.. ömrünü hayırlı yaşa (âmin)

(konunun azametine hakaret olmasın diye parantez açıp da konuyu sabote etmedim. lahmi kazani ne du diyebilirsiniz. bizim sığıra annem hazırlardı aperatif. biraz kepek, biraz karpuz kapuğu, varsa başka meyveler.. bunları o beyuk kazanda karıştırır hayvanı ana yemeğe hazırlardı ? annemin sığırlarından birinin adı kara dayıydı. yıl 94. koskoca bi sığır. annemin sığıra neden dayı dediğini hiç yadırgamamamızın tek nedeni o sığırın öküz kadar büyük olmasıydı sanırım. bu kara dayı bu lahmi kazanına bi dalardı. o karpuz kabuklarını bi iştahla yerdi… lan çekil bende yiycem diye kazana diz çökesim gelirdi. kart kurt haşur huşur sesler çıkarırken ağzının içinde canım çekerdi.

parantez hala açık a! paragraf rahatlasın bi alt satıra geçim dedim. her neyisa. bu da ne salakmış be demeyin çok pis küfrederim ? ben de biliyorum küfretmeyi. dedim ya yıl 94, televizyon yok hayatında, (dedemden korkardık, televizyon odasına giremezdik). e köy yeri. doğal yaşam belgeseli çek o kadar yani. parantezi kapamadım galiba. du kapim)

ay! sanki parantezi birden kapayınca burnuma çarpmışcasına incindim. parantezlerin içinde dolanıyorum bütün doğallığımla. o kadar doğalım ki; kestirmeye üşendiğim haddinden uzun saçlar başımın tepesine sığışma mücadelesi verirken, gözlüklerim tüm bedliğine rağmen gözümde, omuzlarımda nenem işi bi şal dizlerimde battaniye.

neyse ki beni benden başka gören insan yok şindi =)

dünya hayatı zor. gözüm sürekli saate takılıyo. boş boş konuşmayı özledim ve benim boş boş konuşmaya bile vaktim yok şu an. küfür edicem; vakitsizliğin de ….. ……

? nası küfür ama. allalla niye çıkmadı. lağğnnn!!! beni kim sansürledi?

aaa

BENMİŞİMM

gidiyorumm yolcu et… unutac… unutmicam ?

ama gidiyorm

lütfiyeNİZ

3,010 toplam okunma, 1 bugün toplam

DipNot (Yeni)” için 5 yorum

  • 3 Aralık 2018 tarihinde, saat 19:13
    Permalink

    Yaaa nasil anlatimdir yarebbim :))) karadayi nun yalağina goz dikmekk :))) kahkaha attirdin bana Lutfiyemmm ya cok yasa emi 🙂

    Yanıtla
    • 3 Aralık 2018 tarihinde, saat 19:37
      Permalink

      yaşamayan bilemez Yaseminimm ??

      Yanıtla
  • 3 Aralık 2018 tarihinde, saat 22:20
    Permalink

    Adamdaki özgüvene bak sen ne bildin peygamber soyundan olduğunu, dayi da cakmis doksandan lafı…

    Gitmeee gitmeee LütfiyEM…
    Ahh metem ahhh ???

    Yanıtla
    • 4 Aralık 2018 tarihinde, saat 08:58
      Permalink

      hazırcevap her insanı beğeniyorum =)

      Yanıtla

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir